Iris

Copyright 3969866 at Pixabay
© Picture: 3969866@Pixabay
Geschreven door: Jehan Daal

“Iris is een gewoontedier, Iris is een gewoontedier, Iris is een gewoontedier, IRIS IS EEN GEWOONTEDIER!”
Ritmisch blijft die zin zich herhalen. Iris drukt haar handen tegen haar oren, maar dat voorkomt niet dat de zin zich in haar trommelvliezen penetreert. BAM, BAM, BAM, BAM, zoals zware voetstappen. In blinde paniek rent Iris door het park. De weg splitst zich en er moet een keuze worden gemaakt tussen links en rechts. De naderende splitsing bereikt Iris’ hersenen niet, slechts de zin doet dat. Boomstronk. Iris stapt op haar veter en zweeft door de lucht voordat ze een hap gras binnenkrijgt. Out. Stilte.

Beurs staat Iris de volgende dag in de lift. Ze vermijdt de spiegel om de blauwe plekken op haar gezicht niet te hoeven zien. “Zware nacht gehad?” Vraagt een collega bezorgd.
Iris glimlacht flauw.
Aan het einde van de gang staat de man die verantwoordelijk is voor de stem in haar hoofd. Met deze zin wist hij het verloop van haar carrière te bepalen.

 “Perceptie is alles”, fluistert Remko vals.

Face-to-face stonden ze met z’n tweeën. Slechts plek voor een van hen bij Dare 2B Different. Iris had Remko ingemaakt en niet zo’n beetje ook. Remko wist het, hij was goed, maar er was slechts één Iris. Sharp as a knife, vanaf de vroege uren tot het einde van de werkdag. En toen kwam het moment van de ontknoping. Een van de juryleden had al naar Iris geknipoogd. Remko zou afdruipen met zijn staart tussen zijn benen.

“Iris is een gewoontedier.” Klonk het uit de mond van Remko.
Voordat iemand kon vragen wat hij bedoelde, ging hij verder.
“Speelt jaren viool, kan schermen als de beste, en heeft een favo restaurant. Ik kan jullie zo vertellen wat ze hieronder aan heeft, want haar lingerie matcht altijd bij kleding en ik vertel jullie wat haar route naar huis zal zijn. Is haar IQ hoger dan de mijne? Absoluut. Debatteert ze beter? Absoluut. Maar ze is een gewoontedier en dat maakt haar voorspelbaar en jullie kwetsbaar. Ik lees mensen als een boekenwurm die een boek leest: kortom ik ben onderscheidend.”

Iris stond met haar mond vol tanden. Stotterend. Nooit eerder. Gewoontedier. Iris, de vrouw die dol is op uitdagingen en veranderingen, werd in een zin gereduceerd tot slechts een gewoontedier.
Perceptie is alles”, fluistert Remko vals. Weg baan bij Dare 2B Different.

Na vijf jaar is Remko terug. In het kantoor waar Iris werkt. Als kanshebber voor die ene baan, waarvoor Iris ook in aanmerking komt. Geruchten.

Een zelfverzekerde lach en gebleekte tanden. Het is tijd om dit boek te sluiten. Iris vraagt Remko mee naar haar favo restaurant. Ze draagt haar bijpassende lingerie en bestelt wat zij altijd bestelt.
Iris, jij gewoontedier”, zegt Remko lachend.
Iris lacht vriendelijk terug.

Remko wandelt Iris richting huis.
“Heb ik jou ooit over mijn eerste baan verteld?” Vraagt Iris hem met een tedere stem.
Remko schudt zijn hoofd.
“Ik werkte bij Shred it. Oude bomen werden daar versnipperd. De eerste nacht droomde ik dat ik een boom hoorde huilen toen hij door de shredder ging.”
Remko schudt zijn hoofd en Iris hoort hem denken: “watje”. Het maakt allemaal niets uit.
“O kijk, we komen erlangs.”

“Iris is een gewoontedier.”

Remko ziet de deur openstaan en haalt Iris over om naar binnen te gaan. Nostalgie noemt Remko het en uiteindelijk geeft Iris toe. Iris geeft Remko een tour in het donker en schijnt bij met haar mobiel. Alles lijkt precies zoals het vroeger was. Iris verbiedt Remko naar boven te gaan, maar hij gaat toch. Remko kijkt over de reling naar beneden, wanneer hij een hand om zijn nek voelt. Voordat Remko het weet, hangt hij met een hand aan de reling. God mag weten hoelang Remko dit vol kan houden. Onder Remko gaat de boomversnipperaar aan.
“Iris help me!”
Remko ziet haar nergens.

Iris bestudeert haar nagels. Haar nagellak is wat beschadigd door het gedoe in de fabriek. Ach, shit happens. Vanuit Iris’ vliegtuigstoel bereidt Iris zich voor op haar nieuwe taak. Amelia is het, Iris is geweest. Iris’ donkere lokken maken plaats voor blonde krullen. Amelia klikt haar gordel vast als ze een stem in haar hoofd hoort: “perceptie is alles”.


 To do:

  • Gebruik de namen Remko en Iris zo frequent mogelijk, maar het mag niet irritant worden.
  • Bedenk al schrijvend het verhaal: schrappen mag niet en (spelling)corrigeren ook niet.
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s