De betweter

2013-12-02 Rouwkaart oom Henry

Copyright afbeelding ligt niet bij mij, het is de rouwkaart.
Door: Jehan Daal

Afscheid oom Henry 3 dec 2013
Taal was echt ons ding zeg maar. Rap, vlijmscherp en elkaar keihard dissen. Toen ik in 2005 een column moest schrijven die over taal ging, dacht ik natuurlijk gelijk aan mijn oom Henry. Stiekem, heel stiekem, heeft hij zelf ook om deze column gelachen. Niet dat ikzelf daar ooit getuige van ben geweest, maar ik heb het wel gehoord. (En hij heeft zelfs op hun wc-deur gehangen!) Vandaag nog één keer speciaal voor jou, oom Henry.

De betweter
Oom Henry is dé betweter der betweters. Om je een beeld te geven, de volgende scène is typerend voor een verjaardag als oom Henry aanwezig is. Er wordt gezellig en vooral hard gekletst. Oom Henry schuift quasi nonchalant naar voren, mijn zus en ik wisselen een blik. Dit is het teken! Nu gaat hij weer beginnen met zijn “intelligente praatjes”. Hij gaat zachter praten, zodat iedereen stilvalt en hij de volledige aandacht krijgt. “Weet je wat ik laatst in een documentaire zag?” Hij maakt van die handgebaren die bij experts horen. Er komen nog wat ingewikkelde vaktermen aan te pas en dan volgt het uitzoeken van zijn slachtoffer. Het bezoek slikt zichtbaar, biddend dat zij niet worden uitgekozen. Oom Henry stelt zijn slachtoffer een paar vragen en geniet zichtbaar wanneer deze met het zweet op de bovenlip antwoordt: “ik weet niet”.  Nu kan hij het lekker uitleggen.

Er is weer een verjaardag en deze keer bij hem thuis. Deze verjaardag zal hem helaas nog lang heugen. Ik sta voor de deur en hij doet open. Aan de twinkeling in zijn ogen te zien, ben ik vandaag zijn slachtoffer. Oeps, ik slik. Nou, die oeps geldt voor hem. Hij maakt de fout om net “mijn vakgebied” uit te kiezen. Op het menu staat soep en hij komt net iets te blij met een blik soep aanlopen. “Hier staat kippesoep op, dat moet met een tussen-n tegenwoordig of niet?” Ik knik bevestigend. “En het moet ook groentensoep zijn.” Ik schud mijn hoofd. “Groente heeft een meervoud op een s en dan krijg je geen tussen-n.” Hoewel ik zeker ben van mijn zaak, krijg ik toch een ietwat verhoogde hartslag. Hmm, dat komt vast doordat al die mensen meeluisteren.

Oom Henry lijkt daar geen last van te hebben. Zelfverzekerd en met een triomfantelijk gezicht loopt hij naar de kast om het Groene Boekje erbij te pakken. Mijn moeder waarschuwt hem nog: “dit is onze Neerlandicus hoor, dus als zij het zegt…” Natuurlijk heb ik gelijk! Er is flink om hem gelachen, arme oom Henry. Sinds die keer slaat hij mij over. Hij is een betweter, maar een ding vergeet hij. Ík weet het altijd beter.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s