Catch me if you can

2013-09-02 Come and get me

Door: Jehan Daal

Sinds het moment dat ik begon met hardlopen, heb ik het me afgevraagd: “waarom kent Nederland wel de Singelloop, maar geen Single-Run?” Een hippe uitvoering van Catch me if you can. Net op het moment dat vriendin M. (ook hardloper) en ik besloten om het zelf te gaan organiseren, bereikte het nieuws ons. De eerste Single-Run was een feit.

Vrijdagavond 31 augustus stond de zweetdate op het programma. Daar moest ik natuurlijk bij zijn. Gezien de status van vriendin M. (al jaren gelukkig met haar vriend) en die van de anderen (already taken, not up for it or not a runner) besloot ik met me, myself and I te gaan. Het weer deed de naam zweetdate eer aan: zwoel, heet, plakkerig. Wat wilden we nog meer? Een man, zul je waarschijnlijk zeggen. Zo hoog had ik niet ingezet. Ik ging er zonder verwachtingen heen, met de stiekeme hoop op het vinden van een mannelijke running buddy. Een mannelijke ja, want ik ben er zo een die niet graag voor het mannelijk schoon onderdoet.

Tijd voor de warming-up. Deze werd verzorgd door twee singles en nam wel vijf (!) nummers in beslag! Hey lezer, haal jij jouw schouders op? Aha, dan heb jij zeker totaal geen verstand van hardlopen. Na vijf nummers, heb je die 5K al bijna uitgelopen! Zal hier maar gelijk opbiechten dat ik niet zo van de warming-up ben. (Ik hoor neef L. de fysiotherapeut denken: “WAT?! Daar komen jouw blessures dus van.”) Laat ik mezelf verduidelijken. Ik ga NOOIT met koude spieren rennen, ik ben alleen niet van de intensieve warming-up. Zo een waarbij het mannelijk schoon de babies kan zien bouncen, terwijl ik super fanatiek aan het knieheffen, hakken-billen en andere veel te intensieve dingen aan het doen ben.

Natuurlijk was dat nu wel de bedoeling. Wij kregen de opdracht om de oefening met iemand van het andere geslacht uit te voeren. Een niet korte man koos mij uit. Ik moest knieheffen en zijn handen raken. Gezien ik een niet lange vrouw ben, was dit voor mij een pittige opgave. Maar ik ging er vol voor en hij moedigde mij enthousiast aan. Na vijf nummers uitsloven, verscheen ik bezweet en dorstig aan de start.

Redelijk vooraan starten en dan een relaxed tempo aanhouden, dat was mijn strategie. Het gaf mij de mogelijkheid om vanachter mijn zonnebril ongemerkt de bilpartij van de passerende mannen te checken. (Vaker trainen heren, want het viel mij tegen. 😉 ) Spotte je onderweg een leuke man/vrouw dan kon je een sticker met jouw contactgegevens op zijn/haar shirt achterlaten. Halverwege was er een Flirt-stop waar je (onder het genot van biologisch fruit, drinken en een stuk chocolade) een gesprek kon voeren zonder te hijgen.

Zo, de run zat erop. Na de douche en een outfit wissel, werden we opgezweept door de muziek van de dj. Algauw bleek dat niet de mannen, maar juist de vrouwen over ballen beschikten. Terwijl wij vrouwen de dansvloer ownden stond het grootste gedeelte van de mannen suf aan de kant met een glas drinken in hun hand.

Op de terugweg zat ik achter het stuur met een grote lach op mijn gezicht. Mijn stiekeme missie was niet geslaagd, maar ik had een heerlijke avond en begin van de nacht gehad. Maar eh, ben je man en spot je mij on the run? Wie weet kunnen we één keer in de week samen trainen. 😉 Ik zou zeggen: “catch me if you can!”

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s