Stilte, Silence, Silencio

Stilte, silence silencio

Door:  Jehan Daal

De Stilte coupé in de trein. Op de ramen staan de woorden “Stilte” en “Silence,” eigenlijk de enige geschreven regel. De overige geboden hangen als een code in de lucht en worden in stilte opgepikt. Zo lopen verkouden mensen door, evenals de mensen die net niet geruisloos op hun toetsenbord tikken.

Veel mensen vinden het een duffe plek. Zij denken dat er alleen wordt geluierd, ik weet wel beter. Het zwijgen staat in schril contrast met het kraken van de hersenen. Samen met mijn medezwijgers geloof ik in de kracht van stilte, die de vlam van passie doet oplaaien. Pure focus, zakelijk inzicht, creativiteit, hier kan het allemaal stromen. Yup, ik geloof dat de mensen in deze ruimte evolueren in zakelijke en creatieve broedmachines. Resulterend in ideeën die later voor een goed gevulde bankrekening zorgen.

Kijkend naar mijn medezwijgers, probeer ik ze in te schatten. De man rechts van mij zou op dit moment best bezig kunnen zijn met de uitvinding van de eeuw. De jonge vrouw in die bijzondere jurk, doet waarschijnlijk inspiratie op voor haar eigen kledingcollectie. OMG, volgens mij bereidt die persoon voorin de coupé de perfecte moord op een ex voor. Und Ich bin dabei!

Mijn flow wordt lichtelijk verstoord als een man, zijn vrouw en twee kinderen plaatsnemen. Vreemd genoeg lopen ze niet door naar een gewone coupé, waar ook nog voldoende plaats is. Er zijn twee mogelijkheden. Één: deze meneer heeft een giga duim, waaronder zijn vrouw en kinderen zich bevinden. Twee: Zij hebben hun instelling “Code Oppikken” op disable staan en dat betekent een ramp voor het Stilte coupé concept.

Mijn hart begint te bonzen, maar gelukkig niet zo hard dat mijn medezwijgers het kunnen horen. Vader wijst naar de woorden op het raam. De kinderen lezen de woorden. Hoewel ze oud genoeg zijn, legt pa het nog even uit. Het klinkt veelbelovend, maar valt in de uitvoering vies tegen. Het gezin heeft besloten om niet naast elkaar te gaan zitten, maar elkaar wel op de hoogte te stellen van hun hersenspinsels. De eerste boze blikken worden op hen gericht. Het mobieltje van dochterlief gaat af op een luide toon. Ze neemt op en roept naar haar vader. “Pap, mag ik straks nog met Anne spelen?” “Hoe laat zijn wij op station Leiden?”

Saamhorig richten wij onze blikken op het gezin. Als onze blikken konden doden, dan waren ze in dit geval niet alleen dood. Nee, dan was de crematie ook al voor elkaar. Gratissssh!!! Onze vuur spuwende blikken, boren in hun schedels. Dit is het moment, waarop ze in rook horen op te gaan. Helaas, het gezin lijkt nergens last van te hebben. Ze lijken wel mutanten uit X-Files!

Hun lawaai verstoort onze speciale vibe. De uitvinding van de eeuw laat nog even op zich wachten, de modecollectie staat on hold en die ex heeft er zojuist nog 24 extra uren bij gekregen. Iemand moet deze mensen stoppen! Een ogenblik willen mijn benen gaan staan en mijn mond wil de woorden “STILTE, SILENCE, SILENCIO!!!” produceren. Maar de gedachte aan mijn bankrekening, drukt mijn emotie de kop in. Hen berispen, geen haar op mijn hoofd die daar nog aan denkt. Ik ben namelijk één van de zwijgers die de code van de Stilte, Silence, Silencio coupé wel begrijpt. Spreken is zilver, zwijgen is GOUD!

Vertel eens, waaraan erger jij je?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s