Het beest in mij

Door: Jehan Daal

Je moet een beschermend pantser aantrekken, jezelf veranderen in een hardvochtige strijder. Het is een soort zelfhypnose, een spel dat je speelt, maar heel serieus, om je eigen zwakte te verbergen. Voor jezelf en voor je rivaal“, dat schrijft Nadal in zijn boek. Nadal: mijn favo tennisser en een beest op de baan. Een paar jaar geleden zag ik hem live en was teleurgesteld. Dat lekkere beest, was off court een verlegen en vriendelijke jongen. Maar goed, terug naar zijn alter ego: Het Beest van Manacor.

Wat een prachtige en herkenbare uitspraak, en misschien heel misschien lijk ik ergens een ieniemienie beetje op de vrouwelijke versie van Nadal. Als kind groeide ik op met neef D. en ons hele leven was één grote competitie. Waar andere kinderen genoten van spelletjes, deden wij dat niet. Er moest gewonnen worden! Vanaf het moment dat het spelletje uit de kast werd getrokken, waren wij vijanden met een strategie om de ander te verslaan. Tenminste, ik bedacht elke keer een andere strategie, neef D. ging meestal voor vals spelen. Echt leuk eindigen deed het nooit: de een was vrolijk en de ander niet te pruimen.

Terugdenkend aan die hoogtijdagen, beginnen mijn wangen van opwinding weer te gloeien. De sprints die ik van neef D. en mijn toenmalige buurjongen R. won (commentaar D. “ik liet je winnen omdat je een meisje bent”), en wat was ik goed in de spelletjes op de Nintento en Super Nintendo. Vooral in die super agressieve vechtspellen. Vol adrenaline hakte ik de ander in mootjes, heerlijk. Maar ook in de bordspellen was ik goed. Spookslot, Mastermind, Cluedo, Party & Co enz: vele overwinningen heb ik op mijn naam staan. Op een gegeven moment kreeg ik er tabak van. Spelletjes bezorgden mij stress en met het achterlijke fanatisme moest het maar afgelopen zijn. Bye bye spelcomputers, ik was een dame in wording en het paste niet langer bij mijn image. Kort daarna, stopte ik heel resoluut met bordspellen.

In januari ben ik begonnen met hardlopen. Kan niet fout gaan, zou je zeggen. Toch wel. Ik zit bij een online community met challenges, waarin verschillende teams tegen elkaar lopen. Het winnende team krijgt een gouden trophy op zijn profiel. Je snapt, het beest in mij begon te brullen! Vier keer in de week loop ik, zin of geen zin. Want half meedoen is niet de aard van dit beest. Moet zelfs bekennen dat ik wel eens mailtjes heb verstuurd, waarin ik teamgenoten heb verzocht extra te lopen om de trophy binnen te slepen. En dat deden ze ook nog! I know, te zot voor woorden.

De meeste hardlopers krijgen na vijf á zes maanden een dip en nemen dan een break. Na 7,5 maand loop ik op discipline en niet meer op enthousiasme. Benauwd kreeg ik het van de gedachte dat ik nu al weet wat ik over vier jaar, vier keer in de week, aan het doen ben. Bleh, het zelfde nare gevoel dat ik krijg bij de gedachte aan een huwelijk. (Yup, zo erg dus.) En toen kwam het besef: het is mijn tijd om te stoppen. Na mijn race van deze maand berg ik mijn hardloopschoenen (tijdelijk) op. Hopelijk is het zoiets als een zomerstop van voetbal en heb ik na de break weer zin om er tegenaan te gaan. Who knows? Misschien word ik een luie en vette bankhanger. Mijn zus riep: “zonde van je Milners!” Ach, ik maak me niet druk. Hoe diep ik haar ook begraaf, het beest in mij komt vast weer bovendrijven.

Advertisements

6 thoughts on “Het beest in mij

  1. Best Beest,

    Advies: langzaam af bouwen, niet resoluut stoppen, dat is voor nieumand en zeker niet voor fanatieke sportieve beesten goed!

    Hier spreekt ervarings deskundige. Ik was een dansbeest. Nu heb ik het beestachtige grote lichaam van iemand die pardoes gestopt is met dansen en daarna twee jaar niet/ nauwelijks bewogen heeft. Conclusie van de arts: hoge bloeddruk, hoog suiker en hoog cholestorol…

    Blijf bewegen beest!

    • Whahaha, wat een leuke reactie Lyv! Zal inderdaad rustig afbouwen. Gelukkig heb ik een blafbek die graag om meren, over het strand en door duinen loopt. Met die beweging komt het wel goed 😉 Hoop/denk dat wanneer die druk (van 4x in de week) er niet meer is, ik zo nu en dan naar een vrijblijvende run verlang.

      Hoe staat het met jouw “zoetigheid”?

      X!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s